نتوانند رسيد مگر با وحى ملك علّام ، كه آن هم اختصاص به پيامبر يا امام دارد ، و لهذا دروغ ايشان بيش‌تر از راست ايشان است و از اين جهت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمود : « المنجّم كذّاب » چنان اين علامات فلكيه با حوادث ارضيه نوع تصادفى دارند ؛ كه جمعى از بشر آن‌ها را مؤثر در اين حوادث دانسته و حوادث را نوعى از عمليات و افعال نجوم و كواكب شمرده ، تا اين‌كه بعضى آن‌ها را قديم فرض كرده و گروهى به پرستش آن‌ها قيام كردند و هم‌چنين خداوند علامات ديگر سماوى براى عقوبت و زجر اهل معاصى قرار داده كه بعد از وقوع آن علامات رخ دهد و هم‌چنين بعضى از حوادث ارضى را علامت براى حوادث ديگر يا براى عقوبت و زجر از معاصى قرار داده ، مانند زلزله و خسف و انفجار و خشكى درياچه‌ها يا به آب آمدن بعضى از مواضع و غير ذلك و اين علامات ارضى و سماوى كوچك و بزرگ دارد نسبت به حوادث يا وقايع ، هرچه حادثه مهم‌تر باشد علامت بزرگ‌تر و عظيم‌تر نمايان خواهد شد . نتيجهء دو مطلب از مطلب اول چنين نتيجه گرفتيم كه مسئله قيام قائم عليه السّلام از مهم‌ترين حوادث كونيّه است و از مهم‌ترين مقاصد حق و دخيل‌ترين اسباب در غايت خلقت است و او موعودى است كه به همهء انبياء مژده داده شده و وعده داده شده و او كسى است كه دولت حقّهء خدا را به‌پا خواهد كرد و دولت ابليس و شياطين انسى را مضمحل خواهد ساخت و او عملى را انجام خواهد داد كه به دو خلقت تاكنون نشده و آن اين است كه تمام زمين را به تصرف بندگان صالح خدا دهد و بنيان كفر و شرك را از صفحهء زمين براندازد ، به طورى كه ديگر يك نفر غير مؤمن موحّد پيدا نشود . پس هيچ مهمى مهم‌تر از اين نيست و بايد چنين مهم واقع شود . و از مطلب دوم چنين نتيجه گرفتيم كه چون اين قيام از مهمّات حوادث است ، پس بايد براى او علاماتى ارضى و سماوى باشد و چون از مهم‌ترين حوادث است ، پس بايد علامات مهمّهء بزرگى ظاهر شود و چون مهم‌تر از او نيست و تاكنون مانند او نبوده و اصل